Настройкі
Настройкі шрыфту
PT Sans
Times New Roman
Памер
A
A
A
Міжлітарная адлегласць
Стандартнае
Павялічанае
Вялікае
Колеравая схема
Чорным
па белым
Белым
па чорным
Карэлiцкi
раённы
выканаўчы
камітэт

Навiны раёна

9 сакавіка 2020

Кіруючая фермай па вырошчванні і адкорму буйной рагатай жывёлы "Палужжа" "КСУП Племзавод Карэлічы" Валянціна Свірыд дзеліцца сакрэтамі жаночага шчасця

 Адной з прадстаўніц прыгожай паловы чалавецтва, імя якой за дасягненні высокіх вынікаў у працоўнай дзейнасці занесена на раённую Дошку пашаны, з’яўляецца ўпраўляючая фермай па вырошчванні і адкорме буйной рагатай жывёлы “Палужжа” КСУП “Племзавод Карэлічы” Валянціна СВІРЫД. Напярэдадні самага вясновага свята – 8 Сакавіка — журналіст “Полымя” сустрэлася з адкрытай і шчырай жанчынай, ад якой так і вее цеплынёй, клопатам і жаночай мудрасцю.

Пачынаючы з першага дня вясны, Валянціна Свірыд прымае віншаванні і падарункі. Справа ў тым, што зусім нядаўна, 1 сакавіка, жанчына адзначыла юбілей – 50-годдзе. Прызнаецца, што пачула шмат цёплых слоў ад сям’і, родных, знаёмых, кіраўніцтва КСУП “Племзавод Карэлічы”. Заўважаю на стале шыкоўны букет чырвоных руж.

– Гэта падарунак ад дзяцей, – злавіўшы мой позірк, адзначае Валянціна Канстанцінаўна. – Акрамя кветак, уручылі нам паездку ў Львоў. Таму 20 сакавіка разам з мужам Сяргеем адправімся ў падарожжа. Не так даўно ўпершыню ў жыцці адпачывалі ў санаторыі “Прыазёрны”. Вельмі спадабалася. Гэта таксама быў падарунак ад дзяцей на жамчужнае вяселле. Нашай сям’і 30 гадоў споўнілася.

Мяркуючы па тым, з якой цеплынёй і пяшчотай жанчына расказвала пра сваіх дзяцей, стала зразумела, што ў іх – яе шчасце. Старэйшая дачка Ніна, сярэдняя Наталля і малодшы Аляксандр ужо выраслі, атрымалі адукацыю, вылецелі з сямейнага гнязда, і кожны самастойна крочыць па сваім жыццёвым шляху. Аднак дом у Палужжы для іх застаецца тым родным месцам, куды яны спяшаюцца пры першай магчымасці, каб у чарговы раз выказаць бацькам словы ўдзячнасці за шчаслівае дзяцінства.

Амаль усё жыццё Валянціны Свірыд звязана з Карэліччынай. Нарадзілася ў Малюшычах у шматдзетнай сям’і. Маці Любоў Мікалаеўна працавала на ферме даяркай, бацька Канстанцін Мікалаевіч таксама ў сельскай гаспадарцы. Быў адзін толькі момант, калі яна пакінула малую радзіму. Пасля заканчэння 10 класаў Малюшыцкай школы паехала да стрыечных сясцёр бацькі ў Калінінград. Адвучылася ў вучылішчы па спецыяльнасці “Швачка”. Аднак аднойчы, прыехаўшы ў водпуск дадому, не змагла больш жыць без знаёмай з маленства Карэліччыны.

– Некаторы час працавала ў комплексна-прыёмным пункце ў Малюшычах, – расказвае жанчына. – Часам дабірацца на працу нязручна было. Таму пасля дэкрэтнага водпуску ўладкавалася на ферму “Палужжа” цялятніцай. Пазней кіраўніцтва племзавода прапанавала пасаду кладаўшчыка на гэтай жа ферме. Адпрацавала 20 гадоў, а ў маі 2014 годзе мяне назначылі ўпраўляючай фермай па вырошчванні і адкорме буйной рагатай жывёлы “Палужжа”.

Валянціна Свірыд прызнаецца, што, стоячы на сцэне раённага Цэнтра культуры і народнай творчасці падчас злёту перадавікоў Карэліччыны, адчувала пэўны гонар. Не за сябе, а за ўсіх работнікаў фермы.

– Калектыў у нас хоць і невялікі, але вельмі дружны і зладжаны, – дзеліцца ўпраўляючая фермай. – Кожны працуе на сумленне, добра ведае кола сваіх абавязкаў. Таму і паказчыкі атрымліваем добрыя. Сярэднясутачныя прывагі цялят малодшай групы складаюць прыкладна 990 грамаў. Бычкі на адкорме штомесяц прыбаўляюць у вазе каля 1000 грамаў, цёлкі – 780-840 грамаў. На сённяшні дзень на ферме ўтрымліваецца 1058 галоў.

Апынуўшыся на падворку, а затым у доме сям’і Свірыд, адразу зразумела, што тут жывуць сапраўдныя гаспадары. Прысядзібная тэрыторыя добраўпарадкавана, у доме – чысціня і ўтульнасць. Развітвалася з Валянцінай Канстанцінаўнай з унутранай радасцю за яе, бо карэліччанка змагла рэалізаваць сябе ва ўсіх надзвычай важных для жанчыны ролях. Яна – шчаслівая маці. Яна – клапатлівая жонка. Яна – граматны кіраўнік.